Oh, my baby, baby; I want you so it scares me to death.
I can’t say anymore than “I love you”…
everything else is a waste of breath.

Elvis Costello & the imposters – I want you

Fuck it. Elke keer weer als ik een leuke kerel leer kennen is het zo dat:

A) er iets mee scheelt
B) er iets geweldig misloopt
C) IK NA EEN TIJD ZIJN KOP WIL INSLAAN MET EEN OUD STUK METAAL.
(Het metaal moet niet persé oud zijn, als het maar verroest is.)

Deze post wil ik volledig wijden aan de liefde, en hoe vreselijk die kan zijn. Aan hoe je door de liefde je tegen de liefde wilt keren en hoe pijnlijk liefde kan zijn. Aan het feit dat mensen denken te snappen hoe het nu allemaal in mekaar zit, hun best doen en dan ongelooflijk falen. Aan hoe liefde iemand kapot kan maken.

Genoeg emotionele bullshit nu, tijd voor wat harde feiten.
Verliefdheid is niets meer dan een tijdelijke chemische reactie is in de hersenen. Er worden hormonen aangemaakt die verslavend werken. Dit is dan ook de reden waarom je degene op wie je verliefd bent zo vaak mogelijk wilt zien en mist. Natuurlijk denk je hier niet over na als je weer eens verliefd bent. Je geniet van het gevoel en hoopt op reactie. Liefde is dus blijkbaar een koud en wetenschappelijk iets.

Ik was ooit geweldig romantisch aangelegd, hoor. Je weet wel, clichématig kaarsjes aansteken, samen lang in bad zitten, samen lekker koken, je partner besmeren met chocoladesaus en da- eh, oké, misschien een beetje teveel informatie. Het komt er alvast op neer dat ik het ooit leuk vond om van die romantische dingen te doen. Hoe gek het ooit mag klinken; liefde bracht daar verandering in. Ik had al meerdere relaties, waaronder ééntje van drie jaar. Drie lange jaren van puur geluk, ongekend verdriet maar vooral veel angst.

Ik wil niet zeggen dat ik effectief “tegen” de liefde ben of verliefd zijn haat, maar ik heb er momenteel gewoon weinig behoefte aan. Moesten jongens nu eens duidelijker zijn was het allemaal makkelijker. Wat als we nu eens een deal zouden sluiten? Vanaf nu gaan jongens eerlijker en oprechter zijn. Vanaf nu gaan we, als we een relatie met iemand starten, duidelijke afspraken maken zodat er als er iets misgaat geen verwarring ontstaat “over wie er nu eigenlijk de schuldige is”. Vanaf nu gaan we mekaar niet verplichten om elkaars vrienden leuk te vinden. Vanaf nu gaan we verdomme geen relatie beginnen als we niet onvoorwaardelijk van mekaar houden. Tegenwoordig blijkt het trouwens niet meer zo logisch te zijn dat je vrienden blijft als een relatie dan toch misloopt… Is dit een nieuwe regel? Ik pas ‘m liever niet toe. Je ex kan even goed een goede vriend zijn, no matter what je andere vrienden hier van denken. Het zegt, zo denk ik er alvast over,  genoeg over hoeveel zij om jouw mening geven.

Ik geloofde ook altijd in  “de ware”, om eerlijk te zijn. Mijn prins op het witte paard, Mr. Right. Ik wou hem doodgraag ontmoeten en er de rest van mijn leven mee delen. Fuck you, Princy boy. Jou ontmoeten staat momenteel nog steeds niet op mijn verlanglijstje. Het is namelijk zo dat ik plots het licht zag, ik werd wakker geschud. Plots besefte ik dat een 18-jarige als mij helemaal niks vast moet zoeken, laat staan vinden. Mij amuseren is veel belangrijker. Ik kan doen wat ik wil, heb weinig of niets te vrezen en ben druk bezig met mijn eigen dromen te realiseren.

Bij deze bent u gewaarschuwd, Mijnheer de Ware. Blijf uit mijn buurt of ik sla u effectief de kop in met dat stuk metaal. Alvast bedankt.

Neen, het is geen nieuw afwasproduct of nieuwe cavia-soort.

Cavia, oops, cavaria is de nieuwe naam van de Holebifederatie. Ik moet er echt op letten om de nieuwe naam correct uit te spreken. Het moeten beslist zeer intelligente en wijze koppen geweest zijn die met deze vernuftige naam op de proppen zijn gekomen.

In een land waarin Vlaams nationalisme sterk aan belang wint en dat Vlaanderen wil loskoppelen van Wallonië gaat een Vlaamse instelling het franse “çava” trouwen met “varia” tot “çavaria”. Er zullen in de Raad van bestuur van de Holebifederatie niet al te veel N-VA’ers zitten.

Nu moet ik wel toegeven dat de naam Holebifederatie heel echt “sixties” klonk, maar tegelijkertijd ook serieus en degelijk. Desalniettemin was het niet echt aantrekkelijk voor de ‘holebi-jeugd’. Met ‘cavaria’ ligt dat anders. Je denkt onmiddellijk aan zo een klein, lief en koddig diertje dat je gewoon moet knuffelen.

Het grote waarom?

“De maatschappij van nu is niet dezelfde als die van tien of vijf jaar geleden. Ook de noden van holebi’s zijn niet meer dezelfde. De Holebifederatie besliste daarom om haar missie aan te passen en een nieuwe huisstijl te kiezen.” , aldus het officiële persbericht van de Holebifederatie.

De Holebifederatie was waarschijnlijk van mening de toekomst te verzekeren door de verpakking sexyer en moderner te maken.

Holebifederatie nu ook voor ‘transgenders‘.
De tagline is trouwens ook veranderd. Waar het vroeger enkel “voor holebi’s” was, is het nu “voor holebi’s en transgenders”.  Dat werd ook doorgevoerd in het magazine Zizo, waar nu “transgender” een prominente plaats krijgt op de cover.

Het feit dat de Holebifederatie nu ook subsidies kan aanvragen door ‘transgenders’ een plaats te geven is mooi meegenomen.

Holebifederatie anno 2009?
Van een grote strategische wijziging en/of nieuwe visie is er evenwel nog geen sprake. De holebifederatie speelt al lang geen prominente rol meer in het leven van de gays/holebi’s. En daar gaan een nieuwe naam, website, … niets aan veranderen vrees ik.

De tijd dat een jongeren naar een praatcafé van de lokale afdeling van de Holebifederatie gingen is echt wel voorbij. Fuiven van de holebifederatie en aangesloten groepen zijn in grote mate afgevoerd omdat er niet veel belangstelling meer voor was.

Er is voor een holebi-beweging zeker nog een bestaansreden. Maar dan moet de beweging zich heruitvinden, de strategie drastisch veranderen en terug voeling krijgen met de holebi’s. Een kosmetische verandering alleen aan de verpakking zal  op termijn de vereniging gewoon marginaliseren.

Gays geaccepteerd in Bruxelles?

Die illusie wordt volledig aan diggelen geslagen wanneer je eens flaneert in de Brusselse marollen. Niet dat ik dat vaak doe, maar deze keer moest ik eens langs bij de Fuse om wat flyers en posters van gayday bij La Demence op te hangen.

Groot was mijn verbazing toen ik ineens de woorden ‘sale pédé’ hoorde roepen.

Zelf hoor ik zulke uitdrukkingen niet vaak. Ik ben dan ook niet direct iemand die een vrouwelijke kant heeft, althans geen zichtbare. Bovendien zag ik er redelijk ruig uit met mijn leren jas en 7 dagen oude stoppelbaard. Misschien was mijn Christian Lacroix-hemd de oorzaak of was de ‘sale pédé’ vooral bedoeld voor mijn collega. Joost (oftewel Ahmed) mag het weten.

Mijn collega was namelijk iets meer ‘gay’. Een kleurrijk hemd, veel te spannende jeans en een kapsel dat op zijn zachtst gezegd niet echt conservatief te noemen was. Toch was het horen van de woorden een aanzienlijke schok. Toen ik me omdraaide zag ik groepje Marokkanen macho doen en onderling wat giechelen.

Politieke correctheid gebiedt mij om te zeggen dat ik niets heb tegen Marokkanen, Arabieren of sluierdragende mensen. Ik kan zelfs begrip opbrengen voor culturen die een schaap op straat de strot willen doorsnijden. Iedereen heeft recht op zijn mening, religie, … . maar als wij politiek correct moeten doen tegenover Marokkanen dan mogen we tenminste hetzelfde eisen.

Als Marokkanen geen respect kunnen opbrengen voor de geaardheid van Belgen waarom moeten wij dan respect opbrengen voor hen?

Indien gays bij specifieke Marokkanen synoniem staan voor sale pédé’s, dan moeten wij misschien ook koosnaampjes vinden voor onze Marokkaanse vrienden. Bijvoorbeeld … zw*rte **p, **p, of varianten daarop. Eens zien of zij dat fijn gaan vinden.

Ik begrijp dat er nu ineens een hoop mensen me als racist willen bestempelen. Neen, dat ben ik niet. Ik ben namelijk zelf een ‘vreemdeling’.  Bovendien wil ik met mijn uitspraken niet alle Marokkanen bestempelen als homohaters. Maar het is wel zo dat je als homo in Brussel zonder enige reden uitgemaakt en zelfs in elkaar geslagen kunt worden door Marrokanen.
We’re here
We’re queer
So you better get used to it
(or get a one-way to Marocco)

Doe mee aan de Poll