De Federale Overheidsdienst Volksgezondheid maakte de meest recente HIV-cijfers bekend. In 2008 werden 1078 nieuwe HIV-gevallen geregistreerd, het hoogste cijfer ooit. Dit cijfer betreft àlle Belgische HIV-gevallen, heteroseksuele, biseksuele en homoseksuele. Maar terwijl het aantal heteroseksuele gevallen daalt, blijft het aantal biseksuele en homoseksuele gevallen stijgen.

Met name de evolutie van de groep van biseksuele en homoseksuele mannen is biezonder verontrustend: 5 procent is seropositief = HIV-besmet, en 1/3 van hen weet het niet eens. Daarom startte Sensoa (www.sensoa.be) een nieuwe informatiecampagne, specifiek voor deze risicogroep. Affiches en flyers worden verspreid op ongeveer alle Vlaamse gay-ontmoetingsplaatsen.

Voor informatie en persoonlijke hulp kan men terecht bij Sensoa Positief, voor mensen met HIV, bereikbaar op tel. 078 151 100, van maandag tot en met donderdag van 13u tot 16u. Op de Veilig Vrijenlijn van Sensoa, tel. 078 15 15 15, kan men terecht voor informatie over HIV, SOA en anticonceptie, van maandag tot zaterdag van 14u tot 17u, op dinsdag en woensdag van 14u tot 20u.

Gedetailleerde informatie over gezondheid in het algemeen vind je op de website van de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid: www.health.fgov.be – voor specifieke informatie over HIV en AIDS zie: https://portal.health.fgov.be/portal/page?_pageid=56,512959&_dad=portal&_schema=PORTAL.

Een recent onderzoek van de universiteit van Oxford toont aan dat het aantal HIV-besmettingen onder homoseksuele zwarte Afrikanen 10 keer hoger ligt dan het gemiddelde.

De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in het medisch tijdschrift ‘The Lancet’.

Volgens de onderzoekers zijn deze onthutsende cijfers op de eerste plaats het gevolg van het nog altijd heersend taboe rond homoseksualiteit in bijna alle zwarte Afrikaanse landen, waardoor Afrikaanse mannen veel meer risicovolle seksuele contacten hebben. Er moeten volgens hen dringend acties ondernomen worden om de discriminatie van homo’s terug te dringen.

Ongeveer iedereen kent de ‘body mass index’ (BMI), de meest gebruikte formule om te berekenen of je te mager of te dik bent. Maar, zo beweert nu Keith Devlin, Amerikaans wiskundige met faam, de BMI is niet betrouwbaar.

Je BMI = je gewicht (in kilo) gedeeld door het kwadraat van je lichaamslengte (in meter). Weeg je 70 kilo en ben je 1,78 meter lang dan heb je een BMI van 22. Tussen 20 en 25 is een perfecte BMI, beneden 15,5 is er sprake van ondergewicht, boven 25 van overgewicht, boven 30 van zwaarlijvigheid of obesitas.

Devlin is niet de eerste wetenschapper die de waarde van de BMI in vraag stelt. Steeds vaker benadrukken wetenschappelijke en medische kringen dat de BMI geen perfecte meter is. Vooral omdat hij individuele verschillen in de lichaamsbouw, meer bepaald de verhouding spier-, bot- en vetweefsel, niet meerekent.

Hoe dan ook zal de BMI, bij gebrek aan beter, nog niet vlug in onbruik geraken. Maar het berekenen ervan kan je best aanvullen met het meten van je buikomtrek. Vooral het diepe buikvet is belangrijk i.v.m. hart- en vaatziekten, suikerziekte en kanker. Je buikomtrek meet je met een lintmeter, 2 centimeter onder je onderste rib, terwijl je uitademt. Een buikomtrek beneden 94 cm voor mannen, beneden 80 cm voor vrouwen is prima, boven 102 cm resp. 88 cm is problematisch.

De body-mass-index wordt ook wel de ‘Quételet-index’ genoemd, naar de Gentse wiskundige Adolphe Quételet (1796-1874) die hem zo’n 200 jaar geleden ontwikkelde.

“An apple a day, keeps the doctor away” is een bekende wijsheid.  Maar, zegt de Britse openbare gezondheidsdienst nu, “An orgasm a day, keeps the doctor away” is een minstens even grote wijsheid. Jongeren (en minder jongeren) zouden minstens 2 keer per week moeten sexen en/of masturberen.

De VRT-nieuwsredactie brengt het bericht en citeert de woordvoerder van de gezondheidsdienst: “Net als het eten van 5 porties fruit en groenten per dag en een halfuurtje lichaamsbeweging zouden jongeren 2 keer per week moeten klaarkomen”. Het is niet de bedoeling van de gezondheidsdienst om overmatige sex te promoten, maar “jongeren hebben evenveel recht op een goed seksleven als volwassenen.” Bovendien “zet deze aanpak ook niet aan tot meer seks. Jongeren gaan net hun maagdelijkheid bewaren tot ze er zeker van zijn dat ze echt kunnen genieten van seks.”

Conclusie: sex is goed voor de gezondheid, lichamelijk en geestelijk. Maar dat wisten wij toch al?