De mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW) klaagt in een uitgebreid rapport over Irak de georganiseerde terreur tegen homo’s aan. Iraakse religieus geïnspireerde milities jagen op alle mannen die een volgens hen ‘te homoseksueel gedrag’ vertonen. What’s in a name?

De terreur tegen homo’s is niet nieuw. Hij begon enkele jaren geleden in Sadr-City, een armenbuurt in het noordoosten van de Iraakse hoofdstad Bagdad. Sadr-City is de thuisbasis van de extremistische geestelijke leider Muqtada Al-Sadr en wordt de facto bestuurd door lokale sjiitische geestelijken. Meer recent verspreidde de jacht op homo’s zich naar andere Iraakse steden.

Hoeveel slachtoffers, van lichte tot zeer zware, er vielen is niet precies te zeggen omdat een groot aantal van hen geen aangifte durft te doen. HRW spreekt van honderden moorden en martelingen.

HRW klaagt ook de lakse houding aan van de Iraakse overheid, die weinig of niets tegen de terreur onderneemt.

Voor meer informatie over het 67 bladzijden lange HRW-rapport (”They want us exterminated: murder, torture, sexual orientation and gender in Iraq”) surf naar de website van HRW:  www.hrw.org/en/news/2009/08/17/iraq-stop-killings-homosexual-conduct.

Na het Huis van afgevaardigden keurde nu ook de Amerikaanse Senaat het ontwerp van de “Matthew Shepard Hate Crimes Prevention Act “ goed. Daardoor wordt de toepassing van de reeds eerder goedgekeurde anti-haat-wet uitgebreid: niet alleen misdrijven uit haat tegen een ander ras of een andere huidskleur, godsdienst of herkomst zijn strafbaar maar ook die uit haat tegen (o.a.) een andere seksuele geaardheid.

Matthew Shepard is de naam van een jonge student die in 1988 omwille van zijn homoseksuele geaardheid werd gefolterd en vermoord.

De Senatoren die tegen stemden waren Republikeinen. Volgens hen zou de wet de vrijheid van meningsuiting aantasten, met name dan de vrijheid van conservatieve religieuze groepen voor wie alle homo’s moeten branden in de hel.

Alleen president Obama kan de wet nu nog blokkeren, wat weinig waarschijnlijk is omdat hij eerder de moeder van Matthew Shepard zijn persoonlijke steun toezegde. Voor alle zekerheid toch nog even afwachten…

Gays geaccepteerd in Bruxelles?

Die illusie wordt volledig aan diggelen geslagen wanneer je eens flaneert in de Brusselse marollen. Niet dat ik dat vaak doe, maar deze keer moest ik eens langs bij de Fuse om wat flyers en posters van gayday bij La Demence op te hangen.

Groot was mijn verbazing toen ik ineens de woorden ‘sale pédé’ hoorde roepen.

Zelf hoor ik zulke uitdrukkingen niet vaak. Ik ben dan ook niet direct iemand die een vrouwelijke kant heeft, althans geen zichtbare. Bovendien zag ik er redelijk ruig uit met mijn leren jas en 7 dagen oude stoppelbaard. Misschien was mijn Christian Lacroix-hemd de oorzaak of was de ‘sale pédé’ vooral bedoeld voor mijn collega. Joost (oftewel Ahmed) mag het weten.

Mijn collega was namelijk iets meer ‘gay’. Een kleurrijk hemd, veel te spannende jeans en een kapsel dat op zijn zachtst gezegd niet echt conservatief te noemen was. Toch was het horen van de woorden een aanzienlijke schok. Toen ik me omdraaide zag ik groepje Marokkanen macho doen en onderling wat giechelen.

Politieke correctheid gebiedt mij om te zeggen dat ik niets heb tegen Marokkanen, Arabieren of sluierdragende mensen. Ik kan zelfs begrip opbrengen voor culturen die een schaap op straat de strot willen doorsnijden. Iedereen heeft recht op zijn mening, religie, … . maar als wij politiek correct moeten doen tegenover Marokkanen dan mogen we tenminste hetzelfde eisen.

Als Marokkanen geen respect kunnen opbrengen voor de geaardheid van Belgen waarom moeten wij dan respect opbrengen voor hen?

Indien gays bij specifieke Marokkanen synoniem staan voor sale pédé’s, dan moeten wij misschien ook koosnaampjes vinden voor onze Marokkaanse vrienden. Bijvoorbeeld … zw*rte **p, **p, of varianten daarop. Eens zien of zij dat fijn gaan vinden.

Ik begrijp dat er nu ineens een hoop mensen me als racist willen bestempelen. Neen, dat ben ik niet. Ik ben namelijk zelf een ‘vreemdeling’.  Bovendien wil ik met mijn uitspraken niet alle Marokkanen bestempelen als homohaters. Maar het is wel zo dat je als homo in Brussel zonder enige reden uitgemaakt en zelfs in elkaar geslagen kunt worden door Marrokanen.
We’re here
We’re queer
So you better get used to it
(or get a one-way to Marocco)

Doe mee aan de Poll